Wydarzenia

Zakończenie Oktawy Bożego Ciała 18.06.2020

 

Dnia 18.06.2020 zakończyliśmy w naszej Parafii zwyczajową Oktawę Bożego Ciała. Każdego dnia, przez 8 dni (o ile pogoda nam pozwalała) wyruszaliśmy w procesji wokół kościoła z Jezusem Eucharystycznym, aby Pan niejako lepiej przyjrzał się naszemu życiu, bo przecież „zagrody nasze widzieć przychodzi; i jak się Jego dzieciom powodzi”.  W czwartkowy wieczór, po Eucharystii również odbyła się taka procesja, tym razem już ostatnia. Zanim jednak procesja wyruszyła Ksiądz Proboszcz pobłogosławił jeszcze przyniesione wianki z ziół i kwiatów, które od wieków w tradycji były nośnikiem zdrowia, łaski, pomocy i opieki. Młodzież, która przygotowuje się do bierzmowania pod czujnym okiem ks. Patryka mogła dotknąć tej tradycji, poznać ją i przekonać się jak wiele treści kryją zwyczaje i tradycje poprzednich pokoleń!

30 rocznica beatyfikacji bł. Pier Giorgio Frassatiego

 

Jednym ze znaków charakterystycznych dla osoby św. Jana Pawła II było wyciąganie świętych z mroku niepamięci. Sieradzanie z Parafii Wszystkich Świętych przypomnieli sobie o tym z okazji 100. rocznicy urodzin Karola Wojtyły. Bardziej jednak niż słowa, przemawiają fakty i dlatego z wielkim wzruszeniem ludzie z Sieradza i okolic (przy zachowaniu właściwych norm i standardów) zgromadzili się na adoracji Najświętszego Sakramentu wieczorem 20.05, by poznać bł. Pier Giorgio Frassatiego, którego 30 lat temu beatyfikował Jan Paweł II wydobywając go tym samym z mroku niepamięci. Bł. Pier Giorgio został zaprezentowany dzięki swoim listom do rodziny i przyjaciół, które zgromadzonym odczytywali księża posługujący w tej wspólnocie. Z listów przebija przede wszystkim normalność i radość, a jednocześnie duża dojrzałość młodego mężczyzny na poważne kwestie, takie jak śmierć i cierpienie. Na zakończenie, przy relikwiach bł. Frassatiego, odmówiono różaniec, o którym mówił: „testamentem moim jest różaniec”.

12 Tydzień Biblijny 26.04 - 02.05

 

W Tygodniu Biblijnym wszyscy jesteśmy zaproszeni do wejścia w bogactwo Pisma Świętego. Stąd też w naszej Bazylice każdego dnia tego tygodnia każdy uczestnik Eucharystii może ze sobą zabrać wyjątkowy fragment Pisma Świętego, na którym są niepowtarzalne słowa. Pismo Święte jest dostępne dla wszystkich, a wszyscy możemy je przyjąć i czytać. Niech zatem słowa Pisma Świętego trafią do każdego kto zechce przyjść na Eucharystię w tym tygodniu!

Zakończenie marca 31.03.2020

 

Wczoraj, 31.03, po Mszy Wieczornej ksiądz Proboszcz wraz z księdzem Mateuszem litanią do św. Józefa oraz modlitwą w sprawach trudnych zakończyli miesiąc marzec, który w naszej parafii ma szczególnie „józefowy” charakter . Co ciekawe tuż przed Mszą Świętą słońce, które wpadło przez witraże do środka bardzo charakterystycznie oświeciło obraz Józefa Sieradzkiego sprawiając tym samym wrażenie jako św. Józef roztaczał blask, ciepły, słoneczny blask nad tą wspólnotą parafialną, nad tym kościołem. Niech zatem Jego opieka stale nam towarzyszy!

Prezentacja wspólnot parafialnych 08.03.2020

 W Niedzielę 08.marca podczas kazdej Mszy świętej w naszej Bazylice zgromadzeni wierni mogli usłyszeć świadectwo przedstawicieli grup ewangelizacyjnych jakie działają w ramach naszej wspólnoty parafialjnej. I tak mogliśmy uszłyszeć na czym polega i czym się zajmuje Koło Przyjaciół Radia MARYJA, wspólnota Matki w modlitwie, krąg biblijno-liturgiczny, chór parafialny, Odnowa w Duchu Świętym, wspólnota lektorów Słowa Bozego, wspólnota integracyjna osób niepełnosprawnych Wiara i Światło, Zywy Rózaniec oraz wspólnota młodziezowa Owieczki Jezusa. Celem było zapoznanie parafian z zyciem całej Parafii, przedstawienie jej wigoru oraz zachęcenie do tego, by odnaleźć miejsce dla siebie w ramach którejś ze wspólnot.

89. rocznica obrazu "Jezu, ufam Tobie"

 

Wieczorem, po Mszy św., 22.02 w naszej Bazylice adorowaliśmy Jezusa eucharystycznego modląc się Koronką do Bozego Miłosierdzia, przy aktywnym śpiewie Parafian i młodzieży prowadzącej, a takze przypominając sobie słowa, które zapisała św. Faustyna: 

''22 lutego 1931 r. wieczorem, kiedy byłam w celi, ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wycho dziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. W milczeniu wpatrywałam się w Pana, dusza moja była przejęta bojaźnią, ale i radością wielką. Po chwili powiedział mi Jezus: Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: Jezu, ufam Tobie.(...) Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Obiecuję także, już tu na ziemi, zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie w godzinę śmierci. (...) Ja pragnę, aby było Miłosierdzia Święto. Chcę, aby ten obraz, który wymalujesz pędzlem, był uroczyście poświęcony w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, ta niedziela ma być Świętem Miłosierdzia. Pragnę, ażeby kapłani głosili to wielkie miłosierdzie moje względem dusz grzesznych. Niech się nie lęka zbliżyć do mnie grzesznik. (...) Kiedy raz umęczona tymi różnymi trudnościami, jakie miałam z tego powodu, że Jezus przemawia do mnie i żąda malowania tego obrazu, postanowiłam sobie mocno, przed ślubami wieczystymi, prosić ojca Andrasza, żeby mnie zwolnił z tych wewnętrznych natchnień i obowiązku malowania tego obrazu. Po wysłuchaniu spowiedzi ojciec Andrasz dał mi taką odpowiedź: Nie zwalniam siostry z niczego i nie wolno się siostrze uchylać od tych wewnętrznych natchnień, ale o wszystkim musi siostra mówić spowiednikowi, koniecznie, absolutnie koniecznie, bo inaczej zejdzie siostra na manowce pomimo tych wielkich łask Bożych. Chwilowo się siostra u mnie spowiada, ale niech siostra wie, że musi mieć stałego spowiednika, czyli kierownika duszy. Zmartwiłam się tym niezmiernie. Myślałam, że się uwolnię od wszystkiego, a tu stało się przeciwnie - wyraźny nakaz, żeby iść za żądaniem Jezusa. I znowuż udręka, bo nie mam stałego spowiednika. (...) Jednak dobroć Jezusa jest nieskończona, obiecał mi pomoc widzialną na ziemi i otrzymałam ją w krótkim czasie w Wilnie. Poznałam w ks. Sopoćce tę pomoc Bożą. Nim przyjechałam do Wilna, znałam go przez wewnętrzne widzenie. W pewnym dniu widziałam go w kaplicy naszej pomiędzy ołtarzem a konfesjonałem. Wtem usłyszałam głos w duszy: Oto jest pomoc widzialna dla ciebie na ziemi. On ci dopomoże spełnić wolę moją" (Dz. 47-53).

 

 

 

 

 

Copyright © 2010 Parafia Wszystkich Świętych w Sieradzu. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Created by simea.pl